Zamierzenia dydaktyczno – wychowawcze we wrześniu

• Zabawy integrujące grupę; przedstawianie się z imienia i nazwiska, opisywanie własnego wyglądu oraz kolegów; opowiadanie o swoich zainteresowaniach; rysowanie autoportretu z uwzględnieniem ( części ciała, koloru oczu i włosów…)
• Ustalanie kodeksu grupy i wdrażanie do jego przestrzegania: higiena, zdrowie i bezpieczeństwo, kultura zachowania, koleżeńskość, słuchanie i stosowanie się do poleceń nauczyciela, wspólna zabawa)
• Wdrażanie do przestrzegania przyjętych zasad współżycia w grupie
• Obserwacja zmian zachodzących w pogodzie i przyrodzie; rozumienie związków przyczynowo- skutkowych ( na chodniku są kałuże, bo padał deszcz itp.)
• Rozpoznawanie emocji; radość, smutek, złość, opisywanie własnych emocji
• Dokonywanie analizy sylabowej prostych wyrazów ( jedno, dwu, trzy, czterosylabowych) sylabowych)
• Wysłuchiwane głosek w wyrazach ( rozpoczynających się na samogłoski: np. oko, ucho ,usta, osa…;
• Wskazywanie części ciała z uwzględnieniem stronności (prawa lewa)
• Wskazywanie położenia przedmiotu stosując określenia ( na, pod, za, przed, obok; wysoko- nisko; na górze- na dole)
• Porządkowanie zbiorów przedmiotów wg ustalonej cechy ( przeznaczenia, koloru, kształtu)- np. zabawki, znaki drogowe, materiał przyrodniczy
• Rozpoznawanie, nazywanie i rysowanie podstawowych kształtów geometrycznych ( koło, trójkąt, kwadrat, prostokąt)  
• Kreślenie linii pionowych, poziomych i skośnych w liniaturze zgodnie z podanym kierunkiem ( zwracanie uwagi na prawidłowy chwyt narzędzia piśmienniczego- ołówka; dokładność wykonywanego ćwiczenia grafomotorycznego)

Piosenka „Pani Jesień” J. Kucharczyk

1.  Już Jesień liście złoci

na drzewach w parku, w lesie.

Kasztany trzyma w dłoniach,

jesienne kwiaty niesie.

Warzywa zbiera z pola

i w sadzie rwie owoce.

Przynosi dzieciom skarbów

pełniutkie, wielkie kosze.

 

Ref.:  Dziś Jesień witamy,

nisko się kłaniamy,

dary piękne składamy:

deszczowe kropelki

i rosy perełki, poranne,

srebrne mgiełki.

 

2. Wyprawia hen, za morza,

bociany i żurawie.

I śpiewa kołysanki

zielonym żabom w stawie.

Na pustych polach tańczy

z nićmi babiego lata,

korale z jarzębiny

we włosy sobie wplata.

 

Ref.:  Dziś Jesień witamy,

nisko się kłaniamy,

dary piękne składamy:

deszczowe kropelki

i rosy perełki, poranne,

srebrne mgiełki.

 

Wiersz „Smutki” A. Onichimowska

Moje małe smuteczki

 mają z kory łódeczki,

płyną niebieską rzeką

za trzciny, niedaleko.

Moje większe zmartwienia

klockami w domy zamieniam,

mieszkają w ludziki

z  żołędzi i patyków.

 

Moje duże kłopoty

czekają na soboty.

W sobotę z pieskiem Asem

biegnę razem do lasu.

A moje wielkie smutki

chowają się w czarne nutki,

chowają się w wiśni siatkę

i w mamy suknię w kratkę.